Dominikana

Domek i ciuchcia

2010-01-05T13:58:00.000-08:00

Dominik i fauna

2009-06-30T12:13:00.000-07:00

Krótka historia o Dominiku

2009-06-27T01:31:00.001-07:00

Synek Mamusi

2009-06-26T14:01:00.000-07:00

Mama - 5 i pół miesiąca

Dominik- 5 i pół miesiąca

Wspomnienia

2009-06-19T17:44:00.000-07:00

Filmik ze szpitala, kiedy Domek miał 5 miesięcy. Styczeń 2009.

Z perspektywy Dominika

2009-06-16T23:30:00.000-07:00

Na całe szczęście już coraz lepiej umiem się poruszać. Co prawda boję się jeszcze dreptać samodzielnie, ale kiedy mam jakieś oparcie zaiwaniam ino szum. Nie rozumiem tylko dlaczego Mamusia i Tatuś nie pozwalają mi na wiele rzeczy. Złoszczą się, gdy chcę sobie pociągać takie czarne sznurki co wystają ze ściany, albo poprzyciskać różne pstryczki na tych czarnych pudełkach. Co prawda bardzo często nie biorę do siebie tego, że czegoś mi zabraniają, ale czasem trzeba zachować pozory i poczekać do chwili, aż się obrócą. Wtedy mogę robić co chcę.

Nudzą mi się już te moje kolorowe zabawki, dużo bardziej wolę na przykład pouderzać łyżką w stół albo garnek, pościągać z półek książki Mamy, albo pootwierać drzwi w tej dziwnej maszynie w łazience. Nie wiem też dlaczego podczas kąpieli każą mi siedzieć w wanience, kiedy ja wolę sobie stać i wrzucać do wody te wszystkie kolorowe pojemniczki, które stoją na wannie. Czyż nie jest to dużo ciekawsze?

Ha! I umiem już rączką dosięgnąć do kuchennego blatu. Wczoraj się o tym dowiedziałem, kiedy strąciłem kawałek upieczonego boczku, który spadł mi centralnie na czoło. Musiałem śmiesznie wyglądać z poprzyczepianymi do głowy przyprawami. Całe szczęście od tego mam Mamę, by mnie umyła, tylko że pewnie już nie będzie zostawiać takich ciekawych rzeczy na krawędzi blatu. Szkoda!

Spacerowe przygody

2009-06-11T21:41:00.000-07:00

Na czwartkowym spacerze z Mamusią i Tatusiem Dominiczek spotkał kaczą rodzinkę, co wzbudziło w nim nie lada zachwyt.

Jestem kulturalny i dzielę się swoim jedzonkiem z ludźmi i zwierzętami :)

Po co siedzieć wózku skoro mam dwie sprawne nóżki?

Szybko, szybko do Tatusia po kolejne zdjęcie!

Stan uzębienia na dzień 11.06.2009 :

3 (w tym dwa na dole, jeden na górze) + 1 w drodze
Mamusiu tam są ptaki!

Pierwsze kroczki

2009-06-11T21:19:00.000-07:00

Tak więc 10 czerwca 2009 nadszedł ten wielki dzień, gdy Dominik, co prawda jeszcze z pewną dozą nieśmiałości, zebrał się na odwagę i zachęcany przez tatusia zrobił swoje pierwsze samodzielne kroczki. Los chciał, że akurat wtedy na miejscu była Mamusia z aparatem w dłoni, dzięki czemu ten ważny moment został uwieczniony.

Oddawaj moje kółko!

Kochane chłopaczki

Mam nową książeczkę!

Mały ornitolog

2009-06-10T01:43:00.000-07:00

Dominik przejawia niezwykłe zainteresowanie ptakami. I choć w miejskich parkach obserwować można jedynie gołąbki i wronki, pasja ornitologiczna Domka jest całkowicie zaspokojona. A że ptaków nie brakuje, co i rusz Dominik wykręca się w wózku podglądając kolejne okazy.

Wczoraj na spacerze na Plantach, aby zaspokoić ciekawość syna, sprytna mama zwabiła okruszkami chrupków dwa okazy tuż pod nóżki Dominiczka. Dominiś ubaw miał przedni, obserwując z niezwykłą uwagą pasące się gołębie. Szczęścia dopełniły dwie wronki, które zwabione zajadającymi się gołąbkami, postanowiły także przyłączyć się do uczty.

Dominik i spacer na Plantach

2009-05-05T09:00:00.000-07:00

Dominiczek to bez dwóch zdań stworzenie dwunożne. Przypomina nam o tym niemalże o każdej porze dnia, gdy tylko jego przestrzeń nie jest ograniczona żadnymi stworzonymi przez nas barierkami. A nawet kiedy na moment trzeba go zadekować w bezpiecznym miejscu (czytaj: łóżeczko albo kojec) Dominik daje o sobie znać głośnymi krzykami i płaczem na zawołanie. No ale co tu się dziwić. Przecież skończył już 8 miesięcy i rości sobie coraz więcej praw do naszej wspólnej przestrzeni życiowej. Wstawanie przy kanapach, półkach i wszelkich wyższych przedmiotach dających się schwycić to już nie nowość. Nim się obejrzymy, Mały wędruje już w sobie tylko znanym kierunku, nie raz, nie dwa mrożąc nam krew w żyłach.

Jedynym miejscem, gdzie Dominik bez kręcenia się i płaczu potrafi spędzić nawet do trzech godzin, jest wózek. Rozłożony wygodnie obserwuje wielki świat i zapewne już marzy o spacerkach na swoim własnych nóżkach. Widząc dość szybkie postępy w rozwoju, obawiamy się, że jego marzenia wkrótce mogą stać się rzeczywistością :)

Dominik i Wielkanoc

2009-04-20T12:01:00.000-07:00

Dominik przeżył trzy niezwykle intensywne dni. W Wielką Sobotę pojechał z mamą, Babcią Agnieszką i Dziadkiem Jurkiem poświęcić jajka. Pierwszy dzień świąt spędziliśmy u Babci Halinki i Dziadka Włodka, gdzie oprócz doskonalenia sztuki stania, Dominik uczył się także chodzenia. Przymierzył też nową czapeczkę, którą dostał od Babci Halinki.

Drugi dzień świąt spędziliśmy na wsi u babci Agnieszki i Dziadka Jurka.

Dominik dostał kolejny prezent- tym razem wóz policyjny, pełen najróznieszych niespodzianek. Dzięki temu podarunkowi udało się utrzymać Dominika w jednym miejscu dłużej niż 15 minut.

Poszlismy także na długi spacer wiejskimi drogami...

... ćwiczyliśmy chodzenie...

... Dominik poznał się w końcu z ciotecznym rodzeństwem- Olą i Adrianem...

.... oraz Tiną...

... sfotografował się wreszcie z obojgiem rodziców naraz ...

... i całą rodzinką...

... a na koniec wizyty męczył Dziadka Jurka...

... co jak widać nic ...

...a nic maltretowanemu nie przeszkadzało...

Z tego wszystkiego babcia Agnieszka mało co nie umarła ze śmiechu.

Na koniec tej krótkiej opowieści o pierwszej Dominikowej Wielkanocy chcieliśmy podziękować Babciom za tak udane i przesmaczne święta Wielkanocne.
Dziekujemy też Babci Irence za niezwykle pomysłową i wzruszającą kartkę świąteczną i zyczenia.

Dominik i Perpetuum Mobile

2009-04-17T00:53:00.000-07:00

Dominik stał się małą, ale za to niezwykle prężną kulą energii. Ładuje swoje akumulatory 2 razy dziennie kładąc się na krótką drzemkę, po czym po przebudzeniu znowu nabiera niespotykanych obrotów. Wszelkie przejawy odmowy na jego zachcianki spotykają się z falą głośnego niezadowolenia w postaci płaczów i pisków.

Zwykle chodzi o to, aby pomóc Dominikowi wstać i postawić go przy kanapie, względnie wyruszyć z nim w niekończącą się wędrówkę po mieszkaniu. Sztuka chodzenia kryje dla Dominika coraz mniej tajemnic. Stawia nóżki maszerując jak oficer, niezwykle dumny z nowonabytej umiejętności. Po takiej wycieczce posadzenie go spotyka się ze spazmem złości, bowiem jak zwykle jest mu mało. Wniosek z tego wypływa jeden- najlepiej zdecydować się na dziecku w wieku lat 20, gdy dysponuje się jeszcze zapasami własnej energii, zdolnej by nadążyć za takim małym szkrabem. Ufff...

Dominik i stołek (w obrazach)

2009-03-27T06:38:00.000-07:00

Dominik i stołek

2009-03-24T00:52:00.000-07:00

Dominik dochrapał się wreszcie stołka. Awansował i teraz zasiada już na równi z nami w stołkowej hierarchii. Dumnie pręży się w krzesełku, które podarowali mu babcia Agnieszka i dziadek Jurek. Zamiast spoglądać na rodziców z dołu, teraz Dominik nie odstaje od reszty rodziny. Wczoraj podczas obiadu ochrzcił nowy nabytek zaślinionymi okruchami chlebka, który jadł z ogromną zaciętością nie dając sobie odebrać ani ksztyny.

Dominikowy apetycik rośnie bowiem razem z nim. Ostatnio Dominiczek pożarł nawet niemalże całą fasolkę szparagową. Miał przy tym nie lada radość, co oznacza, że lubi poznawać nowe smaki i jest szansa, że nigdy nie będzie niejadkiem.

Pomimo zapalenia oskrzeli, na które cierpi aktualnie nasz Maluszek, Dominik nie traci rezonu dzielnie ćwicząc siedzenie, co wychodzi mu już naprawdę sprawnie, oraz nowo nabytą umiejętność wstawania. W zasadzie ta ostatnia tak mu się spodobała, że każda próba usadzenia małego wędrownika kończy się krzykiem protestu. Nim się obejrzymy, Dominik zapewne zacznie chodzić, darując sobie fazę raczkowania :)

Dominik i postępy

2009-03-13T01:26:00.000-07:00

Dominik już sobie siedzi. Sam, samiusieńki, a radość ma z tego dziką. Przede wszystkim zwiększa to znacząco zasięg jego małych ramionek, a co za tym idzie sprawniej może dzięki temu badać przestrzeń wokół siebie. Zabawki, które Dominiczek bierze do rączek mogą teraz z większym hukiem lądować na podłodze, albo w znacznej odległości od małego rozbójnika.

Wraz z postępami w siedzeniu Dominik przejawia coraz większe nasilenie woli- gdy czegoś chce jasno i dobitnie się tego domaga wyginając się jak fryga i artykułując ponaglające dzięki. Z tymi dźwiękami zresztą jest coraz ciekawiej, bowiem ćwicząc swój aparat mowy, Dominik brumi, burczy, piszczy śliniąc się przy tym niebotycznie.

Dominik uwielbia też oddawać się przyjemnościom. Śmieje się straszliwie i przebiera nóżkami, gdy Tatuś robi mu "samolocik", albo "podskoki". Nie ma też jak "jeżdzenie na koniku" na brzuszku Mamy. Nowo nabytą Dominikową przyjemnością jest od niedawna drapanie po pleckach, kiedy to najedzony i lekko już śpiący Dominik kładzie się na brzuszku i leniwie uśmiecha, gdy Mamusia głaszcze go po pleckach. Radości dostarcza mu również Dziadek Jurek chowając się, by za chwilę wyskoczyć zza węgła z radosnym "A- kuku".

Ale nie tylko rodzina dostarcza Dominikowi rozrywek, bowiem mały łobuz przepada za pilotami oraz telefonami. Na ich widok z zapałem wyciąga rączki i z podekscytowaniem woła "UUUU". Nie lada radość sprawia mu również rozwijająca się metrówka, która ucieka gdy Dominiczek już prawie ma ją w swoich małych łapkach.

Dominik i spacery

2009-03-01T23:36:00.000-08:00

Wczoraj Dominik skończył 6 miesięcy i aż trudno uwierzyć, że jest już półrocznym brzdącem. Korzystając z pięknej weekendowej pogody, Dominik postanowił pozażywać świeżego powietrza. Z racji swego poważnego już wieku oraz rozrastającej się postury używana do tej pory gondola została schowana do pudełka, a Dominika dumnie zasiadł w swojej spacerówce. Opatulony w kocyk i śpiworek Dominik ani drgnął- zdziwieniom nie było końca. Ograniczony jak do tej pory podniebny krajobraz rozrósł się niebotycznie. Okazało się, że na świecie, oprócz Mamy i Taty są jeszcze drzewa, samochody, mnóstwo ludzi i zwierząt, a słońce nie zawsze przyjaźnie świeci w oczka. Onieśmielony tym dziwami Dominik łypał z zaciekawieniem oczkami, ale wytrzymałość na taką ilość nowych bodźców szybko się kończy. Po kilkunastu minutach Dominik popadł więc w bezpieczne objęcie Morfeusza.

Dominik i sztuka przewrotu

2009-02-15T12:56:00.001-08:00

Dominik i Walentynki

2009-02-14T07:17:00.000-08:00

Z okazji Walentynek

wszystkim Babciom- Agnieszce, Halince, Irenie oraz Joli-

i wszystkim Dziadkom- Jurkowi, Włodkowi i Jackowi

wszystkiego najsłodszego

życzy

Dominik

Dominik i akrobacje

2009-02-14T06:55:00.000-08:00

Donosimy wszem i wobec, iż Dominik (wiek 5,5 miesiąca) z gracją przewraca się już z pleców na brzuszek, i z jeszcze jeszcze większą gracją wraca do pozycji wyjściowej :) Turlanie się sprawia mu tyle frajdy i radości, że coraz częściej Dominik wykracza poza kocowy plac zabawy, próbując tym samym jaki w dotyku i w smaku jest leżący na podłodze dywan. Co do jednego, ani drugiego zastrzeżeń na razie nie zgłaszał.

Dominik i nowe technologie

2009-02-14T06:00:00.000-08:00

Stan czytelnictwa

2009-01-31T13:32:00.000-08:00

I kto ośmiela się twierdzić, że w Polsce czyta się coraz mniej książek?

.

.

.

Jak widać na załączonym obrazku Dominik zasmakował w lekturze.

Młody człowiek wkracza w dorosłość przy lekturze "Wyborczej".

Jak widać po minie- dziwny jest ten świat.

Mamo, umiem coraz więcej!

2009-01-30T05:35:00.000-08:00

Po powrocie ze szpitala Dominika nie na żarty zajął się swoją tężyzną fizyczną. Każda okazja jest dobra do poćwiczenia "brzuszków", podciągań, wyginań i przewrotów. Koniec końców, przewinięcie czy nakarmienie tego małego delikwenta wymaga teraz znacznie więcej cierpliwości.

Na domiar wszystkiego małe rączki, które już bardzo sprawnie radzą sobie z trzymaniem i obracaniem przedmiotów, zaczynają wędrować w coraz to nowsze miejsca, czego doświadczają na sobie zwłaszcza osoby z rozpuszczonymi włosami, naszyjnikami czy po prostu niezgrabnisie pozostawiający jakieś przedmioty w zasięgu małych, ciekawskich rączek Dominika.

Co ciekawsze mój synek ma już za sobą swoje pierwsze samodzielne połączenie telefoniczne, bowiem polożona obok niego przez przypadek komórka znalazła się we władaniu wszędobylskich paluszków. Niczego nieświadoma, po kilku minutach otrzymałam telefon od kolegi, który właśnie przed chwilą miał przyjemność pogugać sobie z Dominikiem.

Dziecięca ciekawość nie ma więc granic, a przecież przed nim jeszcze całe mieszkanie do eksploracji. Wszak za kilka miesięcy żaden zakamarek nie będzie już stanowił zagadki dla naszego małego podróżnika.

Premiera żywieniowa

2009-01-24T07:06:00.001-08:00

Dzisiaj Dominik powoli zaczął wkraczać w dorosłość żywieniową. Przed chwilą wsunął dwie łyżeczki przetartej marchewki. Całkiem sprawnie nam to poszło, bowiem Dominik nabrał już ochoty na pokarmową odmianę. Otwierał szeroko ziapkę, a kiedy odrobina nowego jedzonka spadała na jego kubki smakowe, na jego twarzy pojawiał się wyraz zdziwienia, potem skrzywienie, ale koniec końców przełykał marchewkę dając znak gotowości na następną porcję. Bardzo mnie to cieszy, gdyż po szpitalnych wynalazkach lekowych obawiałam się, że Dominikowi na długo przejdzie ochota na eksperymenty.

Wreszcie w domu!

2009-01-24T04:12:00.000-08:00

Tak, tak! Nareszcie wróciliśmy ze szpitala, gdzie biedny Dominiczek leczył zapalenie nerek. Jak to w szpitalu bywa, płaczu i nieszczęścia było sporo, ale ponieważ wszystko już za nami, nie będziemy się rozpisywać o tragediach.

Wszystko zawsze ma swoje dobre i złe strony. Także taki pobyt w szpitalu. Dominik bowiem zapoznał nowego kolegę, którego panie salowe z razu okrzyknęły Dominikowym "bratem bliźniakiem". Bartosz leżał w sali z Dominikiem lecząc zapalenie oskrzeli. Zatroskane mamusie miast całkowicie poddać się beznadziei sytuacji, przystąpiły do uwieczniania szpitalnych chwil swoich synów. Efektem jest dość pokaźny zbiorek zdjęć, z których kilka prezentuję poniżej.

Artystyczna wizja cioci Ani :)

Kung- fu Dominik

W trakcie jedzenia "pysznych szpitalnych witaminek"
.

Szpitalne nudy

Jednorożec Szpitalny
.

Dominik, nie bierz do głowy!

Dominik nie jedno ma imię

2008-12-16T08:35:00.000-08:00

Choć Dominik ma dopiero 3,5 miesiąca, dorobił się już kilku przemiłych przezwisk, którymi nazywają go jego krewni. Mamusia najczęściej nazywa go "Żabeczką" albo "Kropeczką" (bo gdy Go pierwszy raz zobaczyła był malusią, pulsującą kuleczką), Tatuś z kolei "dzióbkiem" (na cześć śmieszych, "dzióbkowych" minek jakie Dominik zwykle robi szykując się do ssania piersi). Dla Babci Agnieszki Dominik to zwykle "Kruszynka" albo "Bąbelek", Dziadek Jurek natomiast woła na wnusia "Domek" albo "Bobek". Babcia Halinka zwie swego wnusia "Lalunią", i choć Dominik nie jest dziewczynką, na razie nie protestuje. Wszak wszyscy Go kochają, a te określenia to przecież kolejne pieszczoty jakim Nasz synek z wielką radością się poddaje.

Dominik

Pochodzenie: łacińskie

Znaczenie: należący do Pana

Charakterystyka: Na pewno nie jesteś porywczym brutalem! Cechuje Cię raczej spokój i łagodność. Starasz się być tolerancyjny, sprawiedliwy i wyrozumiały dla wszystkich, a ludzkie przywary i słabości tłumaczysz zazwyczaj obiektywnymi trudnościami życiowymi. Twoja życzliwość i dobroć zjednują Ci wielu oddanych przyjaciół, którzy chętnie przychodzą do Ciebie po radę. Co ciekawe, nie są to wyłącznie tzw: męskie rozmowy, lecz także... babskie zwierzenia (dziewczęta mają do Ciebie zaufanie, bo jesteś po prostu przyzwoitym facetem!). Dzięki swej bystrości i inteligencji często potrafisz dostrzec to, czego inni nie widzą, masz szerokie horyzonty, jesteś otwarty na świat. W niepewnych sytuacjach wykazujesz wiele krytycyzmu, wolisz dmuchać na zimne, niż potem się poparzyć. Mimo to lubisz dociekać prawdy, dużo czytasz, przeprowadzasz nawet naukowe doświadczenia. Z równowagi wyprowadza Cię jedynie fakt, gdy ktoś wątpi w Twoje racje: popadasz wtedy w nastrój melancholii i zamykasz się w sobie na dłuższy czas. Poza tym w ogóle lubisz zatapiać się w marzeniach i odrywać nieco od spraw bieżących. Masz poczucie piękna, dbasz o dobre maniery, okazujesz ludziom szacunek, a ze wszystkich więzi najbardziej cenisz sobie przyjaźń.

Urodziny

2008-12-09T11:55:00.000-08:00

Na drodze ku dorosłości :)

2008-12-09T11:17:00.001-08:00

Dominiczek robi kolejne życiowe postępy. Dwa dni temu samodzielnie przewrócił się z brzuszka na plecy i tylko patrzeć, jak niedługo, ku uciesze rodziców i ich sprzętów domowych, zacznie raczkować zwiedzając samodzielnie mieszkanie.

Nasz synek z coraz większą zapalczywością ćwiczy także swój kręgosłupek nieustannie podciągając się i próbując usiąść. Jeszcze chwila, a na dobre porzuci leżący tryb życia, który już najwyraźniej mu się przejadł.

Dodajmy do tego, że Dominik staje się niezwykle głośnym stworzeniem. Nie ma końca gaworzeniu, wrzaskom i piskom towarzyszących zabawie albo protestom ze strony małego uparciucha.

Do Dominikowej menażerii dołączył też nowy zwierz- psiaczek o wdzięcznym imieniu "Mr Green", nadanym przez mamę po obejrzeniu "Hulk Incredible". A co, niech się dziecko od małego uczy języków :) Mr Green ma tę niewątpliwą zaletę, że jest lekki i mięciutki, a przede wszystkim bez słowa skargi daje się tarmosić za uszy i gryźć w pyszczek, tudzież łapy.

A zdjęcie powyższe przedstawia klasyczną minę Dominika skupionego na jakimś przedmiocie bądź wykonywanej czynności.

P.S. Ten post dedykujemy dziadkowi Jurkowi, który z powodu przeziębienia nie mógł dziś odwiedzić swego wnusia. Wracaj do zdrowia Dziadku :)

Trzy miesiące

2008-12-03T01:56:00.000-08:00

1 grudnia Dominiczek skończył trzy miesiące. I choć zdaje się, że to niewiele, pod względem rozwoju w niemowlęcym kalendarzu to jednak całkiem sporo. A jeśli pomyśleć, że w ciągu roku Dominik będzie już biegał pokonując tym trudności, które naszym przodkom zajęły kilka tysięcy lat, to już naprawdę inaczej się patrzy na takiego małego człowieka.

Nic już nie ma w Dominiku z tej zastraszonej, nieporadnej istotki jaką był zaraz po urodzeniu. Dominik staje się już pełnoprawnym członkiem rodziny pokazując swoje dobre i złe humory. Potrafi już dosadnie zakomunikować, że coś mu się nie podoba (np. "pyszne" witaminki podawane przed snem), albo że za czymś przepada (np. jego maskotka "przyjaciółka- pszczółka"). Poza tym ciągle niezmordowanie ćwiczy- teraz już nie tylko paluszki, bowiem strasznie chce mu się już usiąść. Podciąganiom i stękaniom nie ma końca. Każda okazja jest dobra. Kilka dni temu Dominik odkrył, że może się już przewrócić na boczek. Hops- nóżki do góry i na bok. A co!

Mieszkaniowy świat Dominika zdaje się mu nie nudzić. Odkąd lepiej widzi, domowe sprzęty wydają mu się coraz ciekawsze, odkrywając przed nim coraz to nowsze szczegóły. Powoli zaczyna też sięgać do co bardziej interesujących go okazów. Jest tez strasznie ruchliwy, co zwłaszcza w kąpieli zaczyna sprawiać kłopoty.

Niemalże co tydzień więc Dominik uczy się czegoś nowego i doskonali swoje życiowe umiejętności. kształtując przy tym swój charakterek.

Biblioteczka

2008-11-27T05:50:00.000-08:00

Nie wiem, czy to dobrze, ale Dominik ma bardzo nadgorliwą Mamusię. Przykładem tego jest chociażby fakt, ze nieledwie Dominik skończył trzy miesiące, a już posiada swą półeczkę w maminej biblioteczce.

Kilka dni temu pojawiły się na niej dziecięce książeczki przez wiele lat należące do Mamusi, które skrzętnie przechowane zostały przez Dominikowych dziadków. Jak miło było zajrzeć do tych przez lata nie otwieranych tomów wierszyków i bajek dla dzieci. Wiersze Brzechwy, Ewy Szelburg- Zarembiny i Juliana Tuwima, nieśmiertelny Pan Kleks i Baśnie Braci Grimm, bajeczki z serii "Poczytaj mi mamo", znanej pewnie przez wszystkie dzieciaki okresu późnego komunizmu :)

Dzisiejsze półki księgarskie uginają się pod ciężarem książeczek dla dzieci. Bajecznie kolorowe, różnorodne opowieści dla małych i mniejszych są istną pokusą dla miłośników literatury. Żeby nie zwariować ograniczę się więc na razie do kupowania jedynie książeczek edukacyjnych z grubej tektury przystosowanej dla maluchów. I wiem, że to szaleństwo, by trzymiesięcznemu maluszkowi wyszukiwać lektury, ale strasznie chciałabym zakorzenić w nim pasję do czytania książek, jaką przekazała mi moja mama. Mam więc nadzieję, że wyssie ją z mlekiem matki :)

Nowe dźwięki

2008-11-27T05:40:00.000-08:00

Kilka dni temu, podczas naszej wspólnej, ożywionej rozmowy o wszystkim i o niczym, Dominik ku zaskoczeniu Mamusi wydał z siebie niezwykle wysoki, nowy dźwięk. Po chwili umilkł, zląkłwszy się swoich zdolności, zrobił usteczka w podkówkę i zakwilił przerażony. Zapewniony przez Mamusię, że wszystko jest w porządku, odzyskał dobry humor, i od tamtej pory nowe gardłowe dźwięki na stałe weszły do jego repertuaru. Dominik bowiem to niezwykle rozmowne niemowlę. Wydaje się, że uwielbia słuchać własnego głosu i czerpie niezwykłą przyjemność z naszych codziennych konwersacji.

Mama i Syn

2008-11-26T11:05:00.000-08:00

Poranna gimnastyka

2008-11-26T03:52:00.000-08:00

Codziennie Dominik zachęcany jest przez Mamusię do ćwiczeń. Dominiczek chętnie poddaje się uprawiając brzuchową gimnastykę wzmacniając mięśnie karku. Niezmordowanie też próbuje podciągać się do siadu, a leżąc na pleckach odpycha się do tyłu nóżkami. Konsewkencją tego ostatniego są zadziwiajace pozycje, w jakich znajduję go nad ranem. Najczęściej bowiem jest albo wciśnięty w jeden kąt łóżeczka, albo leży w jego poprzek.

Misio

2008-11-25T07:43:00.000-08:00

Niebieski misio od cioci Angeliki to Dominikowy przyjaciel. Najpierw, leżąc w łóżeczku, Dominik wpatrywał się intensywnie w jego niebieskie oblicze, a teraz, gdy umie już chwytać, tarmosi przyjaciela za uszy. Nie wypadało, żeby taki milusi misio był bezimienny, dlatego też postanowilismy go nazwać. Gdy zapytałam Dominika, jakie imię chciałby nadać misiowi, bez zastanowienia odpowiedział : "A guuu!". Zgodnie więc z wolą właściciela Misio został ochrzczony imieniem GuGu.

Nota bene, dzięki Autoblografii dowiedziałam się, że dzisiaj właśnie jest Dzień Misia.

Wizyta u lekarza

2008-11-25T05:05:00.000-08:00

Dominiczek zaliczył dzisiaj drugą wizytę u lekarza. Sympatyczna Pani doktor zbadała małego pacjenta. Okazało się, że maluszek waży już 6100 dkg (od ostatniej wizyty przybrał 1300 dkg) i mieści się między 50 a 75 centylem, a więc wszystko jest w porządku. Mleczko mamy jest wystarczajaco pożywne dla małego mlekopijcy :)

Po przyjemnym badaniu przyszedł jednak czas na mniej zabawne sprawy- szczepienie mianowicie. Ale i podczas tej niemiłej części wizyty Dominik okazał się zuchem i po chwili płaczu wrócił mu dobry humor. Nasz chłopczyk jest więc zdrów jak rybka i rozwija sie prawidłowo. Mamy tylko nadzieję, że ominął go nieprzyjemnie skutki "poszczepienne" i nie dostanie gorączki.

Wycałowany przez babcię Halinkę, która wpadła do wnuczka z wizytą, Dominiczek zapomniał o porannych nieprzyjemnościach. Szczęścia dopełniła wizyta babci Agnieszki i dziadka Jurka. Dominik śmiał się w głos gdy dziadek łapał go za nóżkę. A teraz Nasz synek błogo sobie śpi i marzy o rzece mleka.

2008-11-24T07:17:00.000-08:00

Od kiedy Dominik zdał sobie sprawę, że ma paluszki i co więcej, może nimi sprawnie poruszać, jego świat juz nigdy nie był taki sam. Ćwiczone od prawie dwóch tygodni rączki, po setkach prób, już całkiem sprawnie lądują w Dominikowej buzi, gdzie podlegają dokładnemu sprawdzeniu. Tylko cycuś smakuje lepiej od własnych paluszków. Sprawne rączki już chwytają zabawki, toteż Dominik mnóstwo czasu spędza ciągając z zadowoleniem zawieszone kolorowe pluszaki.

Mamo! Znów mnie podglądasz?

Nie podoba mi się to!

Dominikowy plac zabaw

Menażeria Dominika

Lustereczko powiedz przecie, kto jest najpiękniejszym niemowlakiem na świcie?

Przed poobiednią drzemką

Powitanie

2008-11-24T07:04:00.000-08:00

Witamy wszystkich na blogu Dominika- małego, ukochanego syneczka Mamusi i Tatusia.

Dominik przyszedł na świat 1 września 2008 roku i od tamtej pory codziennie dostarcza nam mnóstwo szczęścia. Ten blog to zapis cudownych chwil z Nim spędzonych.